Naprawdę mogę użyć słowa „kinematograficzny”, ponieważ dzisiaj filmujemy obiektywem kinowym. Nie byle jakim obiektywem kinowym, lecz anamorfotycznym obiektywem kinowym. Jednym z kluczowych znaków, że filmowałem obiektywem anamorfotycznym, jest zniekształcenie i odblaski obiektywu, które towarzyszą temu obiektywowi, ale najpierw chcę trochę wyjaśnić, co oznacza używanie obiektywu anamorfotycznego i dlaczego w ogóle warto go używać.
Co to jest anamorfotyczny?
To jest obiektyw Sirui 35mm Venus anamorphic T2.9 1.6x anamorphic. Czasami można zobaczyć filmy, które udają obiektyw anamorfotyczny, i wtedy pojawiają się czarne paski u góry i na dole. Ale gdy masz taki obiektyw, możesz uchwycić super szerokie zdjęcia i filmy, takie jak te, które widziałeś we wstępie. Te czarne paski to tak naprawdę to, co ten obiektyw rejestruje: elementy optyczne wewnątrz obiektywu pozwalają uchwycić to, co normalnie byś zarejestrował, ale rejestruje trochę więcej, a następnie ściska to, aby zmieściło się na matrycy dowolnego typu aparatu, na którym filmujesz.
Jeśli cofniemy się jeszcze dalej, obiektywy anamorfotyczne zostały wynalezione do filmowania pierwotnie kamerami filmowymi. Wymiary filmu 35mm to proporcje 3:2 (czyli około 36mm x 24mm). Większość obiektywów anamorfotycznych ma współczynnik około 1,33x, proporcje zmieniają się z 3:2 i rozciągają do 2:1, jeśli zastosujesz to do filmu.
Z drugiej strony, jeśli zastosujesz obiektyw anamorfotyczny 1,33x do standardowego aparatu cyfrowego filmującego w formacie 16x9, twój film zostanie rozciągnięty do około 2,35:1 lub nawet 2,39:1.
Przy 1,6x jesteśmy jeszcze szersi, co daje proporcje około 2,8:1.
W zasadzie otrzymujesz większe pole widzenia. Z tym obiektywem 35mm możesz uchwycić to, co normalnie uzyskałbyś obiektywem 24mm lub nawet 20mm.
Jednym z efektów ubocznych obiektywu anamorfotycznego są odblaski i zniekształcenia optyczne widoczne w niektórych ujęciach. Cały film, który widziałeś na początku, był nagrany obiektywem anamorfotycznym, z wyjątkiem jednego ujęcia z drona.
Obiektyw anamorfotyczny do fotografii
Niektórzy z was mogą się zastanawiać, czy można używać obiektywu anamorfotycznego do robienia zdjęć. Odpowiedź brzmi: w pewnym sensie tak. Ten obiektyw ma pewne wady, które utrudniają robienie tradycyjnych portretów, szczególnie ze względu na bardzo szeroki obraz. Jeśli więc zamierzasz robić nim zdjęcia statyczne, będą one wyglądać jak kadry z filmu, co może, ale nie musi pasować do rodzaju zdjęć i portretów, jakich oczekujesz.
W porównaniu do bardziej tradycyjnego obiektywu sferycznego, ten ostatni jest znacznie bardziej odpowiedni do fotografowania w orientacji pionowej, podczas gdy obiektyw anamorfotyczny prawdopodobnie da bardzo wąski pasek portretu, który może nie pasować do twoich zamierzeń.
Wady i specyfika obiektywu anamorfotycznego
Jedną z innych wad tego obiektywu jest minimalna odległość ostrzenia: około trzy stopy, czyli 0,9 m, co jest dość daleko.
Poza tym to obiektyw kinowy, co oznacza, że jest w pełni manualny. Na obiektywie są zębatki: jedna do pierścienia ostrości, druga do pierścienia przysłony. Po podłączeniu tego obiektywu do aparatu nie ma cyfrowych styków z tyłu obiektywu, co oznacza, że aparat nie wie, że jest podłączony. Musisz wejść w ustawienia aparatu i ustawić zwolnienie migawki bez podłączonego obiektywu, aby robić zdjęcia lub nagrywać filmy.
Muszę przyznać, że fotografowanie w trybie manualnym to trochę nabyta umiejętność. Jestem przyzwyczajony do nowoczesnych, zaawansowanych obiektywów z stabilizacją obrazu, autofokusem i cyfrowymi pierścieniami sterującymi, podczas gdy ten obiektyw jest całkowicie manualny. Czasem to naprawdę fajne uczucie wziąć takie starsze obiektywy, założyć je na aparat i spróbować ustawić ostrość, aby zobaczyć, jak dobrze sobie poradzisz w porównaniu z autofokusem.
Przyznaję, ten obiektyw jest trochę trudny w użyciu. Mówiliśmy o współczynniku 1,6x ściskania, i tak właśnie wygląda obraz na ekranie z tyłu lub w wizjerze aparatu, co oznacza, że musisz rozciągnąć go poziomo lub ścisnąć pionowo w programie do edycji wideo, aby wyglądał normalnie.
Jeśli pracujesz w Lightroomie, nie możesz bezpośrednio rozciągnąć obrazu, więc musisz wyeksportować każde zdjęcie osobno do Photoshopa, tam je rozciągnąć, a następnie ponownie zaimportować do Lightrooma, aby edytować je w normalny sposób.
Zaleta cenowa
Wszystkie te wady mogą nie mieć znaczenia, biorąc pod uwagę cenę tego obiektywu, która jest stosunkowo przystępna – tylko 1500 dolarów. Większość obiektywów anamorfotycznych jest dwukrotnie lub trzykrotnie droższa – mówimy o ponad trzech tysiącach dolarów – obiektyw Sirui to budżetowy, podstawowy obiektyw anamorfotyczny, który pozwala zacząć i trochę poeksperymentować z obiektywami anamorfotycznymi bez konieczności wydawania fortuny na bardzo drogie obiektywy. W porównaniu do mojego obiektywu Canon 15-35mm RF, który jest dwa razy droższy i ma stabilizację obrazu, silniki autofokusa i silnik przysłony, ten obiektyw Sirui nie ma żadnego silnika. Rezygnujesz więc z tych wszystkich nowoczesnych udogodnień, takich jak automatyczne funkcje, które mają moje obiektywy RF, na rzecz dobrej jakości i unikalnego obiektywu w stosunkowo przystępnej cenie.
Budowa i jakość obrazu
Uważam, że to solidnie wykonany obiektyw. Ma gwint 82 mm: wolę tę formę z większym gwintem – w porównaniu do innych obiektywów Sirui anamorfotycznych z gwintem 58 mm – ponieważ nie muszę stosować adapterów do filtrów ND ani kupować dziwnych przejściówek, mogę po prostu używać filtrów, które już mam.
Jeśli chodzi o artefakty i zniekształcenia obiektywu, wiemy, że ten obiektyw tworzy odblaski. Nie było tak łatwo je uzyskać, jak myślałem: pojawiały się tylko przy bardzo jasnych źródłach światła lub gdy miałem dużą kontrastowość sceny, jak na niektórych nocnych zdjęciach, gdzie trzymamy światło, a reszta jest całkowicie ciemna.
Jeśli chodzi o bokeh i artefakty tła, miałem trudności z uzyskaniem wyraźnego bokeh. To dlatego, że minimalna odległość ostrzenia to trzy stopy, a także nie byłem w sytuacji, gdzie tło miało elementy świecące lub oświetlone. Ale jeśli takie są, możesz spodziewać się sferycznego elementu bokeh. Nie są to koła, jak w innych obiektywach, lecz bardziej owalne kształty przypominające kocie oko.
Kolejną rzeczą jest wygięcie lub zniekształcenie na krawędziach kadru. To cecha rozciągania obrazu anamorfotycznego – proste linie są lekko wygięte na zewnątrz. Nie jest to tak widoczne podczas filmowania w lesie, ale dużo bardziej zauważalne na zdjęciach, gdzie w tle są ramy lub inne elementy z prostymi liniami.
Inną kwestią jest stabilizacja obrazu. Używałem klatki z uchwytem, aby mieć kilka punktów podparcia i utrzymać ujęcia bardziej stabilne. W niektórych przypadkach stosowałem stabilizację warp na moich nagraniach, ale w innych zauważysz pewne przesunięcia krawędzi, gdy łączyłem obiektyw anamorfotyczny z aparatem. To trochę tak, jakby ktoś przesuwał krawędzie kadru na boki lub lekko nimi potrząsał. Niestety jest to nieuniknione, niezależnie od systemu aparatu, ponieważ stabilizacja obrazu w tych aparatach Canon jest zaprojektowana do współpracy z obiektywami RF, więc jest to po prostu akceptowany efekt uboczny tego typu filmowania.
Dla kogo jest ten obiektyw?
Przede wszystkim nie jest dla twórców treści krótkich form. Do krótkich form trzeba filmować pionowo, a ten obiektyw jest zoptymalizowany dla tych, którzy chcą filmować poziomo.
Osobiście uważam, że można go używać do kreatywnych sesji zdjęciowych, ale pamiętaj, że nie możesz zbliżyć się zbyt blisko do detali ze względu na minimalną odległość ostrzenia.
Jeśli jesteś osobą, która przede wszystkim filmuje, chcesz spróbować czegoś innego i myślałeś o wejściu w obiektywy anamorfotyczne, to jest teraz najlepsza opcja na rynku, ponieważ jest znacznie tańsza niż inne opcje.
Jeśli chcesz pokonać ograniczenia minimalnej odległości ostrzenia, myślę, że powinieneś rozważyć zakup także obiektywu anamorfotycznego 50mm lub 100mm. W ten sposób możesz przełączać się między szerokim ujęciem 35mm a bardziej zbliżonym teleobiektywem 100mm.
