Obiektywy anamorficzne są ściśle związane z filmowym wyglądem i szerokoekranową estetyką filmów. Ten przewodnik wyjaśnia definicję obiektywu anamorficznego, znaczenie terminu „anamorficzny”, działanie tych obiektywów oraz różnice między nimi a standardowymi obiektywami sferycznymi.
Co oznacza anamorficzny?
„Anamorficzny” pochodzi z greckiego słowa oznaczającego „przekształcać”. Obiektyw anamorficzny wykorzystuje cylindryczne elementy optyczne, aby ścisnąć szerszy poziomy widok na matrycy aparatu. Podczas montażu materiał jest rozciągany z powrotem do proporcji szerokoekranowych, takich jak 2.39:1.
Mówiąc prosto, obiektyw kompresuje scenę w poziomie podczas nagrywania, a następnie obraz zostaje rozciągnięty do normalnych proporcji. W rezultacie powstaje kadr znacznie szerszy niż wyższy. W zależności od współczynnika kompresji i obszaru zapisu większość obiektywów anamorficznych daje końcowe proporcje około 2:1 do 2,4:1. Gdy ten szerszy materiał jest wyświetlany na standardowym ekranie 16:9, nad obrazem i pod nim pojawiają się czarne pasy.
Jak działa obiektyw anamorficzny?
Standardowy obiektyw sferyczny rejestruje scenę bez poziomej kompresji, więc obraz odpowiada natywnym proporcjom matrycy. Obiektyw anamorficzny wykorzystuje natomiast elementy cylindryczne, które kompresują szersze pole widzenia na tej samej matrycy. Pozwala to uchwycić większą część sceny w poziomie bez konieczności stosowania fizycznie szerszej matrycy.
Ściśnięty materiał wygląda na rozciągnięty w pionie, gdy ogląda się go bezpośrednio. Większość nowoczesnych aparatów i monitorów oferuje podgląd z rozciągnięciem obrazu podczas nagrywania, a oprogramowanie do montażu stosuje końcowe rozciągnięcie w postprodukcji.
Obiektyw anamorficzny a sferyczny: czym się różnią?
| Obiektyw anamorficzny | Obiektyw sferyczny | |
|---|---|---|
| Sposób rejestrowania obrazu | Ściśnięty w poziomie, a następnie rozciągnięty | Rejestrowany tak, jak wygląda |
| Typowe proporcje końcowe | Około 2:1 do 2.39:1 lub szerzej | Dopasowane do matrycy (np. 16:9, 3:2) |
| Kształt bokeh | Owalny | Okrągły |
| Flara obiektywu | Poziome smugi | Okrągła lub rozproszona flara |
| Praca postprodukcyjna | Rozciąganie obrazu na podglądzie aparatu lub w montażu | Brak |
| Typowe zastosowanie | Filmy fabularne, teledyski, reklamy | Ogólne zastosowania fotograficzne i wideo |
Co obiektyw anamorficzny robi z obrazem?
Głównym zadaniem obiektywu anamorficznego jest odtworzenie języka wizualnego kina. Rejestrując szerszy kadr, podkreśla on skalę i głębię sceny. Dodaje również charakterystyczne poziome flary obiektywu i owalny bokeh, które wielu filmowców wykorzystuje jako element swojego stylu wizualnego. Wielu twórców stosuje także zmianę ostrości między planami - płynne przeniesienie ostrości z jednego obiektu na inny w ramach jednego ujęcia - aby kierować wzrok widza.
Obiektywy anamorficzne są najczęściej używane w filmowaniu, ale zyskują coraz większą popularność również w fotografii. Fotografowie używają ich do fotografowania krajobrazów, portretów i scen ulicznych, nadając im szerokoekranowy, kinowy charakter. Nie ograniczają się one jednak do szerokich kadrów: obiektywów anamorficznych można również używać do zbliżeń z kontrolowanymi zniekształceniami, co pozwala eksperymentować z perspektywą i ostrością w ciaśniejszych kompozycjach.
Anamorficzne obiektywy SIRUI warte poznania
Obiektywy anamorficzne są znane z charakterystycznych flar. Niektóre tworzą klasyczną niebieską smugę, podczas gdy inne renderują flary w naturalnych, ciepłych tonach, które sprawdzają się w codziennym fotografowaniu i filmowaniu. Dobrym przykładem jest SIRUI Venus 135mm T2.9 1.8x, znany z niebieskiej flary i owalnego bokeh, co wyraźnie pokazuje, jak optyka anamorficzna zmienia zarówno sposób rozchodzenia się światła, jak i wygląd rozmycia tła.
Anamorficzne obiektywy SIRUI są dostępne z kilkoma współczynnikami anamorficznymi:
| Seria SIRUI | Współczynnik anamorficzny | Format | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Astra | 1.33x | Pełna klatka | Anamorficzny autofokus |
| IronStar | 1.5x | Pełna klatka | 35–135mm, wymienne mocowania EF/PL |
| Saturn / Saturn V2 | 1.6x | Pełna klatka | Włókno węglowe; V2 umożliwia przełączanie między filmowaniem w poziomie i w pionie |
| Venus | 1.8x | Pełna klatka | Niebieska flara, owalny bokeh |
SIRUI Saturn V2 T2.9 1.6x — Pełnoklatkowy obiektyw anamorficzny z zakresem przysłony T2.9–T16. Obiektyw obraca się o 90°, umożliwiając przełączanie między filmowaniem w poziomie i w pionie, dzięki czemu ten sam obiektyw sprawdzi się zarówno przy ujęciach panoramicznych, jak i pionowych.
SIRUI Saturn 35/50/75mm T2.9 1.6x — Pełnoklatkowy obiektyw anamorficzny z włókna węglowego, który łączy lekką konstrukcję z przystępną ceną, oferując praktyczny sposób na rozpoczęcie pracy z obrazem anamorficznym. Dostępny z mocowaniami Sony E, Canon RF, Nikon Z, Fuji X, Leica L i DL.
SIRUI Astra 50/75/100mm T1.8 1.33x — Pierwszy na świecie pełnoklatkowy obiektyw anamorficzny z autofokusem. Dla fotografów i filmowców pracujących w stylu run-and-gun, którzy chcą uzyskać anamorficzny wygląd i jednocześnie korzystać z wygody autofokusa. Dostępny z mocowaniami Sony E, Leica L i Nikon Z.
SIRUI IronStar 35/45/60/75/100/135mm T1.9 1.5x — Dzięki najszerszemu zakresowi ogniskowych w ofercie IronStar sprawdzi się u twórców, którzy potrzebują elastyczności przy portretach, krajobrazach i zdjęciach produktowych, zachowując spójny anamorficzny wygląd między obiektywami. Dostępny z wymiennymi mocowaniami EF i PL.
Podsumowanie
Obiektyw anamorficzny ściska szerszy widok na matrycy, a następnie rozciąga go do szerokoekranowego kadru z owalnym bokeh i poziomymi flarami. Niezależnie od tego, czy interesują Cię proporcje obrazu, flary czy bokeh, obiektywy te oferują wyjątkowy sposób na nadanie filmowego charakteru pracy z filmem i fotografią. Od Venus 135mm po Saturn V2, Saturn, Astra i IronStar, anamorficzna oferta SIRUI obejmuje kilka współczynników kompresji i ogniskowych, dostosowanych do różnych budżetów i stylów fotografowania.
FAQ
Co oznacza anamorficzny?
Anamorficzny pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „przekształcać”. W filmowaniu określa obiektyw, który ściska szerszy widok w poziomie, aby zmieścić go na matrycy aparatu. Następnie obraz jest rozciągany do normalnych proporcji, co daje panoramiczne proporcje obrazu.
Co robi obiektyw anamorficzny?
Obiektyw anamorficzny ściska obraz w poziomie za pomocą cylindrycznych elementów optycznych. Po rozciągnięciu obrazu materiał ma szersze proporcje niż te, które zapewnia sama matryca, a także owalne bokeh i poziome flary typowe dla filmowego wyglądu.
Czym jest współczynnik kompresji obiektywu anamorficznego?
Współczynnik kompresji określa, jak mocno obiektyw ściska obraz w poziomie, na przykład 1.33x, 1.5x, 1.6x lub 1.8x. Wyższy współczynnik kompresji daje szerszy obraz końcowy. Na przykład obiektyw 1.33x na obszarze matrycy o proporcjach 16:9 daje około 2.36:1, czyli wartość zbliżoną do kinowego standardu 2.39:1.
Dlaczego obiektyw anamorficzny tworzy owalne bokeh?
Ponieważ obiektyw ściska obraz w poziomie, nieostre punkty światła są rejestrowane jako pionowe owale. Zachowują owalny kształt po rozciągnięciu obrazu. Wyższe współczynniki kompresji zazwyczaj dają wyraźniej owalne bokeh.
Czy obiektywu anamorficznego można używać do fotografii?
Tak. Obiektywów anamorficznych można używać zarówno do zdjęć, jak i filmów. Obrazy wymagają rozciągnięcia w oprogramowaniu do edycji poprzez zwiększenie szerokości zgodnie ze współczynnikiem kompresji, co daje zdjęcie panoramiczne z owalnym bokeh i poziomymi flarami.
Jaka jest różnica między obiektywem anamorficznym a sferycznym?
Obiektyw sferyczny rejestruje scenę bez poziomej kompresji, dzięki czemu obraz odpowiada proporcjom matrycy, a bokeh jest okrągłe. Obiektyw anamorficzny ściska obraz w poziomie, wymaga rozciągnięcia obrazu i zapewnia szersze proporcje, owalne bokeh oraz poziome flary.
